Vuslat – Ali Ünal

Unutmayacaksın…
Fakat; hatırladığın da o olmayacak artık.
Belki iki şeker attığı çayı içecek şekersiz.
Sen bilmeyeceksin.
Belki gözleri bakacak gayrı hevessiz.
Sen görmeyeceksin.
Ve asla anmayacak artık seni dilleri…
Bilmeyecek, onunla ama onsuz geçen geceleri.
Vazgeç gönül! Biten bitti.
Sök fırlat, sapladığı hançeri.
Acı çekmek;
Boşuna ve yersiz.
Özleme onu nedensiz.
Belki yeniden başlanır…
Beden kalınca nefessiz!